Wortels in de grond
– Een eeuw aan landbouwgeschiedenis –
Er zijn weinigen die kunnen zeggen dat hun vingers door dezelfde aarde woelen als die van hun voorouders. Het is met een diep gevoel van trots en dankbaarheid dat ik als derde generatie binnen onze familietak de handschoen oppak om op dit historische stuk land – op de Franse militaire Tranchotkaarten uit 1803–1807 al aangeduid als Hackenroth – voedsel te mogen verbouwen. Onze grond draagt een eeuwenoude geschiedenis met zich mee, een historie die de verandering van de landbouw door de decennia heen prachtig weerspiegelt.
Waar mijn opa Sjeng zijn hart verloor aan de hoogstamboomgaarden en decennia lang investeerde in de duurzame, meerjarige kracht van kersenbomen, koos mijn oom Frans voor de dynamiek en het snelle ritme van de eenjarige teelt met aardbeien. Twee verschillende tijdperken, twee verschillende teeltwijzen, maar met dezelfde niet-aflatende liefde voor het land dat al eeuwenlang bekendstaat als Hackenroth.
Nu, als derde generatie, mag ik (Baudouin Clairbois) deze twee werelden samenbrengen. In het voedselbos Hackenroth verenig ik de wijsheid van de meerjarige boomgaarden van weleer met de ervaring van de eenjarige teelten. Door de langetermijnvisie van bomen, struikgewas en vaste planten te combineren met flexibele, regeneratieve teeltmethoden, sluiten we de cirkel.
De naam zelf vertelt al het hele verhaal van deze grond. Als eeuwenoude gebiedsaanduiding verwijst Hackenroth naar een “hoekig, omsloten of door een persoon vrij gekapt stuk landbouwgrond in een voormalig bosgebied”. Ooit was dit perceel pure natuur en bos; generaties geleden werd het door mensenhanden ontgonnen om er gewassen op te verbouwen.
Met de komst van Hackenroth keren we in feite terug naar de oorsprong: het perceel wordt in ere hersteld als een rijk, gelaagd bossysteem. Maar dan wel met een moderne, maatschappelijke twist. In het hart van dit ‘nieuwe’ bos bevindt zich een stuk vrij gekapt landbouwgrond (Hackenroth) waar natuur, gemeenschap, educatie, leefstijl, preventie en lokale landbouw samenkomen.
Het is een eer om deze familietraditie voort te zetten en dit historische stuk grond – dat ooit bos was, landbouw werd, en nu weer een ecologisch voedselbos wordt – opnieuw te verbinden met de natuur en de lokale gemeenschap.
